اهدای عضواهدای زندگی
کارت اهدای عضو

دانستن

اخبار جهان

فراهم آوری و پیوند

آمار پایین اهدای عضو در مائوری

شما می توانید در صورت تمایل کلیه ، قلب ، ریه ، و حتی پوست را پس از مرگ مغزی اهدا کنید. اما در بین کشورها نیوزیلند (زلاندنو) جایگاه ضعیف و بدی در خصوص اهدای عضو و بافت دارد. با وجود نرخ رشد ثابت در 5 سال گذشته آمار اهدای عضو از افراد مرگ مغزی در سال 2015 کمتر از 53 مورد بوده است که از این تعداد بیش از 46 مورد مربوط به نیوزیلندی های اروپایی تبار ، 5 مورد مردم بومی نیوزیلند ، دو مورد تحت عنوان "سایرین" و هیچ موردی در خصوص اهداکنندگان اهل اقیانوسیه گزارش نشده است.

تونی هادلی گیرنده کلیه اهدایی توسط برادرش می باشد. در این تصویر وی به همراه دختر 7 ساله اش  مالیا مک گوایر حضور دارد.

 

در همان سال ، 77 مورد پیوند از اهداکنندگان زنده انجام شده است. این در حالی است که بیش از 500 بیمار در لیست انتظار پیوند قرار دارند. هفته گذشته لایحه ای به منظور پرداخت غرامت به افراد اهدا کننده زنده برای مرتبه سوم به رای گذاشته شد و لایحه ای در همین خصوص در مورد اهداکنندگان مرگ مغزی در دست اقدام می باشد.

کریس بی شاپ ، عضو فهرست ملی نمایندگان ، بدون اشاره به اینکه به چند پیوند نیازمند هستیم، بیان کرد : "ما باید از این بهتر شویم؛ ما می خواهیم در این زمینه فرهنگ سازی کنیم، مثل 20-30 سال قبل که در مورد مضرات و ممنوعیت رانندگی در حین مستی اقدامات لازم ر اانجام دادیم. ما می خواهیم آگاه عمومی را افزایش دهیم و در خصوص اهدای عضو با مردم صحبت کنیم."

دکتر لنس اسولیوان ، متخصص و برنده جایزه سال 2014 نیوزیلند نیز تمایل دارد در زمینه این آگاه سازی همگانی و به خصوص آگاه سازی جوامع بومی فعالیت داشته باشد.

اسولیوان افزود : " ما چگونه باید میزان اهمیت  و نیازمان به اهدای عضو را برای جوامع بومی مطرح کنیم؟" مشکل بزرگ و عمده در این زمینه دغدغه ها و نگرانی های بومی می باشد. با انجام عمل پیوند کلیه روی پادشاه و اهدا از طریق پسرش ، دروازه ای جدید در فرهنگ جوامع بومی در زمینه اهدای عضو و پیوند از فرد زنده گشایش یافت. در واقع یکی از دلایل پایین بودن آمار اهدای عضو ، ضعف فرهنگی و مخالفت قبایل بومی می باشد. این یک فرآیند ساده است و از نقطه نظر فرهنگی هیچ سوال بزرگ چالش برانگیزی وجود ندارد. اما چه می شد اگر عمل پیوند روی پادشاه از عضو یکی از مردم انجام می شد که شاید حتی اهل نیوزیلند نبود. سوال این است که : چگونه ممکن است اهدای عضو ، تابوهای فرهنگی را کاهش ندهد  اما تاثیرگذار باشد؟

جانیس لانگلندز ، کوردیناتور مرکز نیوزیلند ، نگرانی ها و مشکلات فرهنگی را بزرگترین مانع اهدای عضو در این کشور دانست و باید این مشکل بزرگ کنار زده شود. 

آمار اهدای عضو بومیان نیوزیلند در حدود 10 درصد می باشد که به نسبت جمعیت این افراد در کشور عددی ناچیز به نظر می رسد.

برابر اعلام وزارت بهداشت این کشور :  تفاوت های قومی ، فرهنگی و مذهبی یکی از دلایل پایین بودن آمار اهدای عضو می باشد. به همین علت بومیان نیوزیلند و افراد دارای نژاد اقیانوسیه کمترین میزان اهدا را دارند. لانگلندز افزود : یکی دیگر از دلایل احتمالی مخالفت با اهدای عضو ، تصور غلط در این زمینه است.

به دلیل تنوع و گستردگی قومیتی ، آمار اهدای عضو در این کشور پایین است و با داشتن آمار 11 اهدای عضو از افراد مرگ مغزی از هر یک میلیون نفر ، جزء پایین ترین آمار در سال 2015 است.

این موضوع برای مونت مانگانویی، گیرنده کلیه از تونی هادلی ، که آوریل امسال با پیوند زنده از برادرش فرصتی دوباره برای زندگی پیدا کرد اهمیت ویژه ای دارد. هادلی بیان کرد: عمل پیوند به طور قابل توجهی رابطه من و برادرم را تغییر داد. در ابتدا برادرم مقداری مقاومت و مخالفت می کرد چون نمی دانست چه اتفاقی خواهد افتاد و ترسیده بودو به نوعی احساس عذاب وجدان داشت ، اما در نهایت رابطه خواهر و برادری ما صمیمانه تر شد.

این یک موضوع با ارزش است . ما بین مرگ و زندگی معامله کردیم!!

زمان انتشار: ۲۲ آذر ۱۳۹۵ [۰۱:۰۹]